سخنران سمينار آقاي دكتر رحماني مديرعامل شركت بورس تهران بود. آيا كسي تا به حال دقت كرده كه چقدر مديرعامل شركت بورس تهران به مجيد اخشابي ، خواننده پاپ ، شبيه است؟ 
و اما نكته اي كه من مي خواهم راجع به آن بنويسم؛ من در دوران دانشجويي سمينارها و همايشهاي مختلفي را برنامه ريزي كرده ام. حتي همين چند وقت پيش در همين دانشگاه الزهرا به عنوان سخنران مدعو دعوت شده بودم. بنابراين دقت زيادي به نحوه برگزاري سمينار دارم و براي آن اهميت خاصي قائلم.
امروز مي خواهم واژه جديدي را به ترمينولوژي اين حوزه اضافه كنم: ‹برنامه دخترانه›
مي شود برنامه بورس هفته گذشته را برنامه اي دخترانه خواند چون شور و شادي و سرخوشي و البته نظم و زيبايي دخترانه در آن موج مي زد.
به عنوان مثال، حضار در انتهاي مراسم به اندازه دو تا عروسي و تولد روي هم، كف زدند و سوت كشيدند. دوستان همراه من كه تنها گروه ذكور جمع را تشكيل مي دادند از بابت اين مطلب كمي تا قسمتي متعجب شده بودند.
نكته جالب تر نحوه پذيرايي بود. معمولا در ‹برنامه هاي پسرانه› پذيرايي در خارج سالن و به شيوه گله اي صورت مي گيرد! بي نظمي، ناكافي بودن شيريني و شربت و برقرار نشدن عدالت بين حاضرين از ويژگيهاي سپردن عنان پذيرايي به دست خود حاضرين، و به همين سبب مشخصه بارز اين شيوه پذيرايي است.
ولي در يك مراسم دخترانه حضار در سالن و يك به يك مورد پذيرايي قرار مي گيرند!!! آدم حس مي كند كه در يك ميهماني حضور دارد.
نوع پذيرايي هم خالي از لطف نيست. در شرايطي كه كيك پرتقالي 
و سن ايچ در سمينارها به صورت يك عرف در آمده است، عجيب نيست اگر چشمان ما با ديدن شيريني خامه اي و شير كاكائو از حدقه بيرون بزند.
از تنظيم كلي مراسم و نكات عمومي ديگر نيز بگذريم.
شايد برخي قضاوت كنند كه اينها موارد عمده و مهمي نيستند ولي به نظرم مي رسد حس خوبي كه پس از برگزاري سمينار در من و دوستانم باقي مانده بود تا قسمتي به همين نكات به ظاهر كوچك و كم اهميت برمي گشت.
نقل قول آل پاچينو در فيلم بي خوابي كه به بازرس جوان مي گفت: ‹حقيقت در همين چيزهاي كوچك است. آنها را به خاطر بسپار!›
بد نيست بدانيد كه در ادبيات موضوع رفتار سازماني و مديريت منابع انساني هم اين تفاوت در ديدگاه بين زنان و مردان مورد توجه قرار گرفته است:
Feminine و Masculine دو مشخصه رفتاري يك جامعه هستند كه مي توانند آن را افراز كنند. البته اين به معني آن نيست كه تنها خانمها داراي مشخصات Feminine هستند. بلكه اين دسته بندي بيشتر نوع نگاه را مد نظر دارد. اصولا ديدگاه Feminine (و جوامعي كه اين خصوصيت را دارا هستند) بيشتر به كيفيت اهميت مي دهد تا كميت، و ديدگاه Masculine برعكس آن. بعدا بيشتر راجع به تفاوت هاي جوامع از اين منظر خواهم نوشت تا مبناي علمي بهتري براي نتيجه گيري و يافتن راه حل براي سوالات و مشكلات داشته باشيم.
راستي، چقدر از اين نقطه قوت خانمها در برنامه ريزي رويدادها بهره مي بريم؟
سوال ديگر اين است كه آيا فكر نمي كنيد بهتر باشد برخي از كارها را كه زنان در آنها داراي مزيت رقابتي هستند به صورت كامل به آنها بسپاريم؟
اصول شبكهسازي تجاري موفق